 |
 |
|||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||
|
|
|
|
|||||||||||||
|
 |
|||||||||||||||
 
  |
 |
|||||||||||||||
|
Środowiska i moduły w Solid Edge STŚrodowiska:Środowisko tradycyjnego modelowania części - Traditional PartŚrodowisko synchronicznego modelowania części - Synchronous Part Środowisko modelowania części blaszanych - Synchronous Sheet Metal Środowisko tradycyjnego modelowania zespołów - Traditional Assembly Środowisko synchronicznego modelowania zespołów - Synchronous Assembly Środowisko tworzenia dokumentacji rysunkowej - Draft Środowisko projektowania konstrukcji spawanych - Weldment Narzędzia specjalizowane:Projektowanie i obliczanie części maszyn - Engineering ReferenceZaawansowane funkcje wizualizacji i animacji - Explode-Render-Animate (ERA) Podstawowe obliczenia MES - Simulation Express Zaawansowane obliczenia MES - Solid Edge Simlation Symulacja ruchu - Simply Motion Projektowanie konstrukcji ramowych - Frame Design Projektowanie rurociągów - XpresRoute Projektowanie instalacji elektrycznych - Harness Design Projektowanie form wtryskowych - Mold Tooling Projektowanie elektrod - Electrode Design Odtwarzanie historii operacji modeli importowanych - Feature Recognizer Tworzenie stron internetowych - Web Publisher Zarządzanie dokumentacją - Solid Edge Insight Środowisko tradycyjnego modelowania części - Traditional Part
Środowisko Traditional Part przeznaczone jest do tworzenia pojedynczych elementów bryłowych
i/lub powierzchniowych w oparciu o "tradycyjną" technologię modelowania.Tradycyjna technologia modelowania polega na tworzeniu trójwymiarowego modelu przy użyciu odpowiednich poleceń, które w formie zależnych od siebie operacji wprowadzone zostają do drzewa historii tworzonego elementu. Każda z operacji podlega zależnościom określanym jako Parent-Child (obiekt nadrzędny-obiekt zależny). Oznacza to fakt, że kolejność operacji na drzewie jest bardzo istotna (następna operacja zależy od poprzedniej). Nie zmienia to jednak faktu, że dowolną operację można w pełni edytować, a wprowadzone zmiany powodują automatyczną aktualizację całej geometrii modelu. 
Znacząca część operacji w środowiskach tradycyjnych opiera się na wcześniej przygotowanych profilach 2D, wobec czego większość wprowadzanych zmian w geometrii modelu odbywa się poprzez modyfikację szkiców bazowych. Zapewnia to bardzo szybki i wygodny dla użytkownika sposób projektowania.
Środowisko Traditional Part udostępnia całą gamę poleceń służących do modelowania, począwszy od prostych wyciągnięć i wycięć, a skończywszy na poleceniu BlueSurf, za pomocą którego tworzone są skomplikowane powierzchnie swobodne. Solid Edge ST zapewnia również polecenia przeznaczone do nadawania modelowi lub jego fragmentom specyficznych cech (operacje stosowane), takich jak: zaokrąglenia (o stałych lub zmiennych promieniach), fazy, cienkościenność, pochylenia itp. Wydajność projektowania można zwiększyć stosując specjalne polecenia do wstawiania elementów specjalnych m.in.: występów montażowych, wentylacji, sieci żeber itp. Ponadto użytkownik ma bezpośredni dostęp do operacji bazujących na logice Boole'a, co pozwala na błyskawiczne projektowanie części, których kształt zależy od innych elementów - klasycznym przykładem wykorzystania tej funkcjonalności jest projektowanie elementów form wtryskowych i tłoczników.
Niepodważalną zaletą projektowania w Solid Edge ST jest możliwość tworzenia wielu wariantów jednego projektu. Użytkownik w bardzo prosty sposób, modyfikując w specjalnej tabeli zmienne
i poszczególne operacje, tworzy w jednym pliku rodzinę elementów. W kolejnym kroku poszczególne warianty może zapisać w oddzielnych plikach, dzięki czemu będzie mógł je wykorzystać w różnych zespołach lub tworzyć na ich podstawie zbiorczą dokumentację.
W przypadku konieczności edycji części zaimportowanych z innych systemów użytkownik ma do dyspozycji 2 rozwiązania: narzędzie Feature Recognizer i polecenia z grupy Edycja bezpośrednia. Pierwsze z nich pozwala odtworzyć historię tworzenia modelu, która umożliwia przeprowadzanie modyfikacji geometrii tak, jak natywnym modelu Solid Edge ST (więcej na temat Feature Recognizer). Polecenia do edycji bezpośredniej dają z kolei możliwość elastycznego wprowadzania zmian bezpośrednio w modelu bez konieczności ingerencji w historię operacji.
W środowisku Traditional Part istnieje kilka specjalizowanych modułów i narzędzi inżynierskich. Jednym z nich jest Engineering Reference, pozwalający na wykonywanie obliczeń inżynierskich oraz generowanie na ich podstawie modeli profili hutniczych, typowych części maszyn (wały, krzywki, sprężyny) oraz elementów przekładni zębatych, łańcuchowych, pasowych i zębatkowych. Wyniki obliczeń dowolnych elementów mogą być eksportowane do pliku tekstowego (raport), który dokładnie opisuje parametry i geometrię obliczonych elementów. 
Korzystając ze środowiska Traditional Part użytkownik może wykonać szereg analiz, zaczynając od pomiaru właściwości fizycznych części (masa, objętość, środek ciężkości itp.) na obliczeniach wytrzymałościowych metodą elementów skończonych kończąc (specjalizowany moduł Simulation Express). Przeprowadzenie analiz i obliczeń wytrzymałościowych pozwala, już we wczesnym etapie projektowania, ocenić element pod względem konstrukcyjnym i technologicznym, redukując tym samym duże koszty wynikające z wykonania prototypów i rzeczywistych testów. Dzięki procesowi symulacji zyskuje się z kolei możliwość optymalizacji projektu pod kątem występowania ewentualnych kolizji pomiędzy współpracującymi elementami. Implementacja w Solid Edge ST narzędzi analitycznych pozwala firmie nie tylko przyspieszyć proces projektowania, ale również uzyskiwać produkty wysokiej jakości, przy znacznym obniżeniu wydatków firmy.
 Środowisko synchronicznego modelowania części - Synchronous PartDotychczasowa ("tradycyjna") technologia zapewnia szerokie możliwości parametrycznego projektowania, jednakże wymaga wcześniejszego planowania sposobu tworzenia modelu. Opracowanie innowacyjnej Technologii Synchronicznej (Synchronous Technology), łamiącej funkcjonujące dotychczas paradygmaty modelowania pozwala na diametralne zwiększenie efektywności tworzenia modelu 3D i błyskawiczne wprowadzanie zmian w jego geometrii. Ta unikatowa funkcjonalność związana jest z zastosowaniem nowych zasad projektowania oraz nowatorskich narzędzi i opcji . Do najważniejszych należą:
 W środowisku Synchronous Part wyeliminowano konieczność wcześniejszego planowania struktury modelu, poprzez usunięcie jakichkolwiek powiązań pomiędzy operacjami znajdującymi się na liście. W odróżnieniu od środowiska Traditional Part tu użytkownik nie musi oczekiwać na przeliczenie każdej następnej operacji występującej na liście po każdej wprowadzonej modyfikacji. To z kolei daje swobodę sortowania operacji według nazw lub grupowania według typu bez obaw o utratę spójności modelu i ryzyka wystąpienie błędów. Zastosowane w Solid Edge ST specjalne opcje zwane Regułami ("Live Rules") powodują rozpoznawanie w czasie rzeczywistym zależności występujących w modelu 3D (np. współosiowość lic, styczność lic itp.) i inteligentne zachowanie się jego geometrii w procesie modyfikacji. Oznacza to, że jeżeli użytkownik będzie próbował przesunąć na przykład otwór, każde lico współosiowe lub styczne będzie automatycznie modyfikowane w taki sposób, aby zachować istniejące relacje (brak konieczności wprowadzania sztywnych zależności). Szybką i elastyczną edycję modelu umożliwiają użytkownikowi sterujące wymiary 3D oraz Koło sterujące (Steering Wheel). Zmiany geometrii przy użyciu tych narzędzi wykonywane są bezpośrednio na modelu 3D, a nie jak w przypadku tradycyjnego modelowania (w zdecydowanej większości) w profilach poszczególnych operacji. Nowa technologia oferuje ponadto unikatowe możliwości kopiowania wybranych fragmentów modelu, bez względu na to, czy został on stworzony w Solid Edge ST czy zupełnie innym systemie. Dzięki Solid Edge with Synchronous Technology projektanci zyskują niezwykłą swobodę pracy zarówno z modelami natywnymi Solid Edge ST, jak i z modelami importowanymi z innych systemów CAD.  Środowisko modelowania części blaszanych - Sheet Metal Jest to specjalizowane środowisko Solid Edge, służące do modelowania części blaszanych wykonywanych zgodnie z technologią gięcia z uwzględnieniem elementów tłoczonych (przetłoczenia, "żaluzje" itp.). Tworzenie złożonych części wykonanych z blach odbywa się z wykorzystaniem poleceń uwzględniających specyfikę wytwarzania tego typu części, takich jak: tworzenie zagięć zwykłych i profilowych, przetłoczeń, żaluzji, otworów z wywinięciem (pod wkręty do blach) czy elementów definiowanych przez dwa lub więcej przekrojów. Wykonywanie prawidłowych wycięć w blachach zapewniają opcje wycięcia normalnego, które określają usytuowanie krawędzi wycięcia względem profilu. Otwory stożkowe i z pogłębieniami oraz wycięcia nieprzelotowe mogą być wykonywane na zagięciach i są obsługiwane na rozwiniętych arkuszach. Dostępne są także specjalne czcionki szablonowe, posiadające połączenia wewnętrznych elementów liter z obrzeżem, dzięki czemu możliwe jest wycinanie napisów bez obawy o wypadnięcie którejkolwiek z liter. Przy tworzeniu części blaszanej tam, gdzie jest to niezbędne program automatycznie dodaje elementy technologiczne (zaokrąglenia, podcięcia) o zdefiniowanych przez użytkownika wartościach.   Środowisko synchronicznego modelowania części blaszanych - Synchronous Sheet Metal
Jest to najnowsze środowisko systemu Solid Edge ST, które bazuje na technologii synchronicznej. Budowanie modeli części blaszanych w tym środowisku oparte jest na tej samej filozofii, która wykorzystywana jest w procesie synchronicznego modelowanie części. Oznacza to, że zarówno tworzenie, jak i edycja modelu części blaszanej jest wykonywana szybko i efektywnie bez wykorzystania drzewa operacji czy modyfikacji szkiców wyjściowych . Także w tutaj użytkownik odnajdzie znane ze środowisk Synchronous Part i Synchronous Assembly innowacyjne narzędzia i funkcje, takie jak Koło sterujące, Sterujące wymiary 3D czy Reguły. Tworzenie arkuszy blach odbywa się poprzez wykorzystanie wcześniej utworzonych regionów. Zagięcia mogą być dodawane błyskawicznie po kliknięciu bocznych lic arkusza lub innych zagięć, a ich kształt i gabaryty modyfikowane bezpośrednio za pomocą koła sterującego lub wymiarów.
W stosunku do środowiska tradycyjnego w środowisku synchronicznym wprowadzono wiele usprawnień, między innymi automatyczną aktualizację rozwinięcia po kliknięciu specjalnej zakładki w panelu okienek (dawniej EdgeBar) czy możliwość wykorzystywania w rysunkach 2D widoków rozwiniętych zawierających wymiary i adnotacje PMI. Wykonywanie specjalnych elementów (nierozwijalne przetłoczenia), takich jak "żaluzje" i wgłębienia jest dużo szybsze z uwagi na proceduralny charakter operacji. Ma to swoje odzwierciedlenie także w momencie tworzenia dokumentacji przedstawiającej rozwinięcie części - przetłoczenia są całkowicie ukrywane lub pokazywane są tylko ich profile. To z kolei usprawnia przekazywanie rozwinięć w formacie DXF na maszyny obróbcze typu wycinarki laserowe, giętarki itp.
Dzięki środowisku Synchronous Sheet Metal wymiana modeli elementów blaszanych z firmami stosującymi różne systemy CAD jest łatwa jak nigdy dotąd. Funkcjonalność technologii synchronicznej pozwala na błyskawiczną zamianę bryły importowanej na synchroniczną część blaszaną Solid Edge ST, efektywne wprowadzenie wymaganych zmian w geometrii oraz sprawne wykonanie dokumentacji technologicznej z rozkładem elementu. Tę bardzo prostą a zarazem skuteczną metodę można zastosować również do natywnych modeli części utworzonych w Solid Edge ST.
Środowisko tradycyjnego modelowania zespołów - Traditional Assembly
Środowisko tworzenia zespołów pozwala na budowanie parametrycznych modeli zespołów składających się z dowolnej liczby części. Części te mogą być utworzone wcześniej w Solid Edge ST lub w innych systemach; często też stosuje się modelowanie nowych części bezpośrednio
w kontekście zespołu. Ta ostatnia metoda pozwala na przygotowywanie projektu na bazie koncepcji zespołu, bez konieczności uprzedniego przygotowywania modeli poszczególnych części. Oprócz modelowania zespołów omawiane środowisko zawiera też polecenia do automatycznego tworzenia widoków rozstrzelonych, symulacji ruchu z możliwością wykrywania kolizji oraz do zaawansowanej wizualizacji.
Wzajemne położenie części w zespole jest określane poprzez definiowanie tzw. relacji, będących odpowiednikami rzeczywistych więzów, występujących w zespołach. Przykładowo, wstawiając śrubę do otworu użytkownik definiuje relację współosiowości. Zasada ta pozwala na stworzenie wirtualnego zespołu, którego elementy składowe będą ze sobą współpracować tak, jak w zespole rzeczywistym. Konsekwencją tego jest możliwość m.in. przeprowadzenia symulacji ruchu z kontrolą kolizji, sprawdzeniem minimalnej odległości pomiędzy współpracującymi elementami itd. Solid Edge ST wyposażony został ponadto w specjalne narzędzie Auto Constrain, pozwalające na w pełni kontrolowane, automatyczne usuwanie wybranych istniejących relacji i nadawanie nowych relacji w przypadku zespołów importowanych (możliwość pełnej analizy i animacji zespołu wczytanego z innego systemu CAD). Pojawiła się również nowa funkcja Przenieś wiele części, dzięki której możliwe jest elastyczne przenoszenie i kopiowanie istniejących podzespołów bez lub wraz z istniejącymi relacjami (projektowanie rozkładów maszyn tzw. "layoutów"). Dodatkowo Solid Edge ST posiada unikatowe możliwości definiowania i symulacji napędów, poprzez zastosowanie polecenia Silnik oraz specjalnej relacji Przekładnia. Obie wymienione funkcje pozwalają na łatwą symulację skomplikowanych mechanizmów w ruchu rzeczywistym i zapisanie jej do pliku AVI. 
W środowisku Traditional Assembly możliwe jest wykonywanie operacji typu otwór, wycięcie itp. bezpośrednio na poziomie zespołu. Użytkownik decyduje wówczas, czy operacje mają być widoczne tylko na poziomie zespołu, czy też mają mieć swoje odzwierciedlenie również w plikach części . Opcja pierwsza odpowiada często stosowanej w rzeczywistości technologii montowania zespołu, kiedy dopiero po złożeniu kilku części wykonuje się w nich np. wiercenie otworów, dzięki którym łączymy podzespoły.
Podobnie jak w przypadku pojedynczych części, możliwe jest szybkie stworzenie i zapisanie w jednym pliku wielu wariantów, co pozwala na przeanalizowanie kilku wersji projektu i wybranie optymalnej. Dzięki funkcjonalności tworzenia widoków rozstrzelonych ułatwione jest przygotowywanie instrukcji montażu, dokumentacji części zapasowych itp. z kolei zaawansowane funkcje wizualizacji, z możliwością zdefiniowania toru lotu kamery poruszającej się wokół obiektu i zapisania powstałego w ten sposób filmu w pliku AVI pozwalają na szybkie przygotowanie efektownej prezentacji wyrobu dla potencjalnego klienta. W środowisku zespołów dostępne są również polecenia umożliwiające automatyczne tworzenie zestawień, list części itp. Oczywiście, podobne funkcje oferuje również kolejne środowisko - przeznaczone do przygotowywania dokumentacji rysunkowej (Draft).
Warto też wspomnieć, że tworzenie konstrukcji spawanych odbywa się bezpośrednio w środowisku tworzenia zespołów. Dzięki temu modelowanie spoin oraz przygotowywanie dokumentacji technologicznej stało się łatwiejsze i jeszcze bardziej intuicyjne. Wystarczy oznaczyć zespół jako zespół spawany i wówczas system automatycznie przełącza się do środowiska Traditional Weldment. Środowisko synchronicznego modelowania zespołów - Synchronous AssemblyKoncepcja budowania zespołu w środowisku synchronicznym jest identyczna jak w środowisku tradycyjnym, tzn. opiera się na zastosowaniu relacji lub tworzeniu kolejnych części w kontekście zespołu. Środowisko Synchronous Assembly oferuje jednak dożo szersze możliwości w zakresie edycji części na poziomie zespołu. Geometria jednego lub wielu składników zespołu może być modyfikowana za pomocą Koła sterującego lub sterujących wymiarów 3D bezpośrednio w zespole - bez konieczności niezależnego otwierania plików części. To z kolei uzasadnia fakt rezygnacji z - często bardzo skomplikowanych - relacji Inter-Part. Aby wprowadzić jednoczesną modyfikację kilku części zespołu synchronicznego, wystarczy zaznaczyć pożądane lica i po prostu przeciągnąć je w nowe położenie lub zmienić odpowiedni wymiar 3D. Prawidłowe zachowanie się geometrii części gwarantują odpowiednio ustawione Reguły, które działają również na poziomie zespołu. Ponadto możliwe jest projektowanie zespołów w technologii "mieszanej" poprzez tworzenie zespołów zawierających części i podzespoły wykonane środowiskach synchronicznych i tradycyjnych. Dzięki wszystkim wyżej wymienionym narzędziom projektowanie zespołów w Solid Edge ST stało się jeszcze łatwiejsze i bardziej wydajne. Środowisko tworzenia dokumentacji rysunkowej - DraftTworzenie rysunków w Solid Edge ST wykonuje się w zasadzie na podstawie określenia rzutów przestrzennych modeli części i zespołów, przygotowanych uprzednio w środowiskach przeznaczonych do modelowania. Możliwe jest jednak również rysowanie bez wykorzystania modeli, podobnie jak ma to miejsce w typowych programach do pracy na płaszczyźnie, takich jak AutoCAD lub LogoCAD.
Użytkownik wskazuje model, na podstawie którego powstać ma widok główny, określa jego skalę oraz położenie na rysunku. Kolejne rzuty (widoki, przekroje, kłady, widoki szczegółowe) tworzone za pomocą kilku kliknięć: wystarczy zaznaczyć rzut bazowy, ewentualnie narysować obwiednię widoku szczegółowego lub płaszczyznę przekroju, a na koniec wskazać lokalizację nowego rzutu. Taki sposób tworzenia dokumentacji, w połączeniu z możliwością automatycznego wymiarowania i opisywania rysunku, dostępnością bibliotek m.in.: symboli połączeń spawanych, symboli chropowatości oraz oznaczeń tolerancji kształtu i położenia powoduje, że tworzenie dokumentacji w Solid Edge ST jest szybkie i efektywne. Rzuty na rysunku zachowują powiązanie z modelami, na podstawie, których powstały, dzięki czemu po zmianie modelu możliwa jest automatyczna aktualizacja rysunku. Powiązanie z plikiem modelu ma jeszcze jedną ważną zaletę - odwołując się do właściwości pliku można automatycznie wypełniać tabliczki rysunkowe i tworzyć listy części zawierające właściwości pobierane bezpośrednio z modelu np.: masę, materiał.
W Solid Edge ST istnieje również możliwość importowania rysunków z innych systemów (np. AutoCAD) z zachowaniem ich wszystkich dotychczasowych parametrów (m.in.: rozmieszczenie elementów na warstwach, rodzaje linii, wymiary itd.) Intuicyjność programu, który przewiduje zamierzenia użytkownika na podstawie wykonywanych przez niego czynności oraz szereg narzędzi ułatwiających precyzyjne rysowanie sprawiają, że jest to proces szybki i efektywny. Dodatkową zaletą jest łatwość wykorzystania stworzonej w ten sposób dokumentacji do wykonania modelu przestrzennego.
W środowisko dokumentacji rysunkowej wbudowane jest narzędzie do tworzenia schematów ideowych. Narzędzie pozwala na szybkie tworzenie schematów, np. elektrycznych, pneumatycznych czy hydraulicznych. Schematy są tworzone za pomocą bloków reprezentujących poszczególne elementy danego układu; bloki te są łączone za pomocą linii. Definiowanie przebiegu linii oraz ich typowych elementów (skrzyżowanie, załamanie) jest zautomatyzowane. Bloki reprezentujące poszczególne elementy są dostępne w formie biblioteki dostarczanej razem z Solid Edge ST. Warto również podkreślić, że Solid Edge ST zdolny jest do otwierania bloków zawartych w plikach *.DXF/DWG, bez konieczności otwierania tych plików. Dbając o inżynierską wydajność systemu, producent wyposażył Solid Edge ST w specjalistyczną funkcję Goal Seek (Szukanie wyniku), która jest dostępna zarówno w środowisku Draft, jak i w szkicach części i zespołu. Narzędzie to bazuje na mechanizmach arkusza kalkulacyjnego i umożliwia przygotowywanie wariantowych, dwuwymiarowych obliczeń na podstawie parametrycznych relacji 2D, formuł matematycznych, zmiennych oraz właściwości obiektu. Wyniki obliczeń mogą z kolei posłużyć do sterowania geometrią i położeniem modeli 3D. Jak wspomniano wcześniej, Solid Edge ST umożliwia tworzenie parametrycznej dokumentacji płaskiej bez wykorzystywania modeli przestrzennych. Najważniejszy faktem jest możliwość korzystania z autonomicznego środowiska rysunku (Solid Edge ST 2D Drafting) bez uiszczania jakiejkolwiek opłaty.  Środowisko projektowania konstrukcji spawanych - Weldment
W Solid Edge ST tworzenie konstrukcji spawanych odbywa się bezpośrednio w zespole. Użytkownik nie musi na wstępie decydować (aczkolwiek może), w jaki sposób mają zostać połączone poszczególne części. Jeżeli zdecyduje, że wybrane części lub podzespoły mają zostać połączone z wykorzystaniem technologii spawania, w dowolnym momencie oznacza zespół (podzespół) jako spawany, uaktywniając polecenia do przygotowywania krawędzi modelowania spoin. Proces projektowania konstrukcji spawanych można podzielić na cztery trzy etapy:
Podczas tworzenia rysunków konstrukcji spawanych użytkownik może na podstawie jednego pliku modelu stworzyć np. dwa rysunki: jeden - konstrukcji spawanej po ukosowaniu krawędzi, ale przed spawaniem oraz drugi - po spawaniu i końcowej obróbce mechanicznej. Oznaczenia spoin mogą być wprowadzane bezpośrednio na rysunku lub na poziomie modelu 3D ( w rysunku pobierane są automatycznie). Polecenia związane z konstrukcjami spawanymi wykorzystuje się z powodzeniem podczas modelowania zespołów klejonych czy zgrzewanych. Projektowanie i obliczanie części maszyn - Engineering Reference Engineering Reference jest specjalizowanym narzędziem ułatwiającym obliczanie i projektowanie typowych części maszyn. Zostało zintegrowane zarówno ze środowiskiem części, jak i środowiskiem zespołów. Za pomocą tego narzędzia konstruktor ma możliwość wykonania obliczeń i automatycznego wygenerowania modeli następujących elementów mechanicznych: wały, krzywki, przekładnie zębate walcowe i stożkowe, przekładnie ślimakowe, przekładnie łańcuchowe, przekładnie pasowe, mechanizmy zębatkowe, sprężyny naciskowe i naciągowe, belki i kolumny. Obliczenia wykonywane są w oparciu o normy ISO, DIN, ANSI lub JIS. Dla wybranych elementów mechanicznych np. belki czy wały na podstawie obliczeń -poza gotowym modelem 3D - automatycznie generowane są wykresy odpowiednich wielkości (np. momenty gnące, siły tnące itd.). Ponadto dla każdej obliczanej części możliwe jest automatyczne utworzenie tekstowego raportu zawierającego wyniki obliczeń, parametry projektowe, informację o autorze projektu itp.  Zobacz również: screen 00, screen 01, screen 02, screen 03, screen 04, screen 05, screen 06, screen 07, screen 08, screen 09, screen 10, screen 11, screen 12, screen 13, screen 14, screen 15, screen 16, screen 17, screen 18, screen 19, screen 20, screen 21, screen 22, screen 23, Zaawansowane funkcje wizualizacji - Rozstrzelenie - Rendering - Animacja (ERA) Rozstrzelenie - Rendering - Animacja jest środowiskiem, w którym zgromadzone zostały specjalizowane narzędzia służące do tworzenia trójwymiarowych efektownych prezentacji projektowanego modelu. Nazwa tego wbudowanego w moduł Assembly środowiska jest odzwierciedleniem jego trzech funkcji: Rozstrzelenie (Explode) - w celu lepszego przedstawienia sposobu działania czy też prezentacji sposobu montażu komponentów wykonuje się specjalną konfigurację wyświetlania z Widokiem Rozstrzelonym. Solid Edge ST, bazując na ustanowionych relacjach pomiędzy częściami, pozwala szybko i w sposób całkowicie automatyczny stworzyć nimi wybranych podzespołów lub całego zespołu. Użytkownik ma możliwość modyfikacji wszystkich ustawień widoku rozstrzelonego, w celu pełniejszego dopasowania go do swoich preferencji. Rozstrzelenie może być również wykorzystywane tworzenia widoków rysunkowych, mogących znaleźć zastosowanie w instrukcjach montażowych, instrukcjach obsługi itd. Rendering - oparty na funkcjonalności dostępnej wcześniej w Virtual Studio+ jest przeznaczony do tworzenia zaawansowanych wizualizacji modeli zaprojektowanych w Solid Edge ST. Pozwala na uzyskanie realistycznych ilustracji przedstawiających finalny widok zaprojektowanego produktu jeszcze przed jego wytworzeniem. Użytkownik ma dostęp do bogatych bibliotek zawierających predefiniowane dane materiałów, zastawów oświetlenia, ustawień tła oraz pozostałych elementów sceny (m.in.: ścian, podłoża, perspektywy i sposobów cieniowania). Biblioteki te pozwalają na szybkie zdefiniowanie optymalnego wyglądu modelu oraz środowiska, w którym będzie on wyświetlany na stworzonej ilustracji. Każdy z użytych elementów widoku modelu jak i jego otoczenia może być przez użytkownika edytowany w celu pełniejszego dopasowania go do obranej koncepcji tzw. sceny. Aby zwiększyć realizm prezentacji modelu może być on umieszczony wewnątrz "sceny" dokładnie odwzorowującej jego naturalne otoczenie np.: model naczepy wkomponowany w zdjęcie przedstawiające prawdziwy samochód ciężarowy. Użytkownik ma również możliwość wybrania samego stylu renderowania. Dostępna jest cała gama tzw. trybów; od renderingu fotorealistycznego po odręczny szkic ołówkiem czy rysunek wykonany węglem. Animacja - dzięki użyciu polecenia tej funkcjonalności modułu ERA możliwe jest połączenie w jedną całość stworzonych wcześniej zdarzeń ruchu, widoku rozstrzelonego oraz zdefiniowanej w Virtual Studio+ fotorealistycznej sceny. Prosty w użyciu i przejrzystyinterfejs pozwala na łatwe tworzenie rozbudowanych animacji, uwzględniających symulację ruchu, proces montażu, i ruch kamery. Ponadto możliwe jest definiowanie ścieżki ruchu poszczególnych elementów zespołu jak również wprowadzenie zmian w ich wyglądzie (zmiany kolorów, zanikanie). Wszystkie zdarzenia (uruchomienie napędu, zmiany wyglądu, widoki kamery itp.) wykorzystywane podczas animacji posiadają odpowiadający im pasek "time line" w oknie polecenia, który pozwala na precyzyjną modyfikację czasu ich trwania oraz dokładne ustalenie czasu rozpoczęcia i zakończenia zdarzenia. Funkcja tworzenia dowolnego toru lotu kamery umożliwia pełną kontrolę nad wyświetlanym widokiem podczas animacji modelu. Stworzoną animację użytkownik może zapisać w postaci filmu ( *.avi). Podstawowe obliczenia MES - Simulation Express Simulation Express jest specjalizowanym narzędziem pozwalającym przeprowadzić podstawowe obliczenia Metodą Elementów Skończonych pojedynczych części i części blaszanych. Dostępny jest zarówno w środowiskach tradycyjnych, jak i synchronicznych. Zakres obliczeń obejmuje statykę liniową (naprężenia, odkształcenia, współczynnik bezpieczeństwa) oraz analizę modalną (częstotliwości drgań własnych). W przypadku części analiza odbywa się z wykorzystaniem elementów skończonych 3D (tetra), w przypadku blach - przy użyciu elementów 2D (wskazywana jest powierzchnia środkowa).    Pracując w środowisku zespołu, użytkownik systemu może wykonywać analizy wytrzymałościowe pojedynczych elementów w kontekście złożenia. Dzięki temu możliwe jest na przykład wykorzystywanie lic czy krawędzi pozostałych części do określenia kierunku działania obciążenia. Kolejną funkcjonalnością ułatwiającą obliczenia w programie Simulation Express jest możliwość wykorzystania uproszczonych wariantów części. Zastosowane uproszczeń, czyli usunięcie zbędnych otworów, zaokrągleń itp. znacznie redukuje ilość elementów skończonych, a więc skraca czas analizy. Niewątpliwą zaletą tego narzędzia jest prostota jego obsługi. Większość ustawień jest wybrana automatycznie przez system. Użytkownik ma do dyspozycji przejrzysty kreator analizy, który prowadzi Go przez kolejne kroki wymagane do przeprowadzenia analizy. Interfejs programu jest całkowicie zintegrowany z programem Solid Edge ST. Baza danych materiałowych jest automatycznie pobierana z Solid Edge ST, dzięki czemu przyporządkowany do części w środowisku modelowania materiał jest automatycznie przechwytywany przez aplikację Simulation Express . Po zakończeniu procesu obliczeniowego możliwe jest wygenerowanie raportu z obliczeń. Raport zapisywany jest w formie pliku HTML, który zawiera wszystkie dane na temat analizowanej części, tj. dane materiałowe oraz obliczeniowe oraz ilustracje przedstawiające graficzną reprezentację przeprowadzonej analizy wraz ze skalą. Dodatkowo podane są współrzędne punktów, w których występują największe i najmniejsze wartości naprężeń oraz odkształceń. Przeprowadzanie dokładniejszych analiz (między innymi w zespołach) możliwe jest przy wykorzystaniu aplikacji Solid Edge Simulation, która, poza dodatkowymi analizami (np. wyboczenie), umożliwia precyzyjne kontrolowanie siatki i stosowanie szerszej grupy obciążeń. Skomplikowane analizy, np. zagadnienia dynamiczne, nieliniowość czy przepływy mogą być przeprowadzane w zewnętrznym systemie Femap, który stanowi składową portfolio zintegrowanych produktów - Velocity Series (Solid Edge ST, CAM Express, Teamcenter Express, Femap). Zaawansowane obliczenia MES - Solid Edge SimulationSimulation to zintegrowany z Solid Edge ST specjalizowany moduł przeznaczony do zaawansowanych analiz modeli części i zespołów metodą elementów skończonych. Dostępny jest we wszystkich środowiskach synchronicznych, tj. część synchroniczna (Synchronous Part), synchroniczna część blaszana (Synchronous Sheet Metal) oraz zespół synchroniczny (Synchronous Assembly). Moduł pozwala na przeprowadzanie dla części lub całych zespołów następujących analiz: badanie naprężeń i odkształceń w zakresie liniowym, badanie konstrukcji pod kątem wyboczenia (zakres liniowy) oraz badanie częstotliwości drgań własnych. Poza rozbudowanym zakresem analiz moduł ten w stosunku do Simulation Express ma znacznie szerszą funkcjonalność. Użytkownik może precyzyjnie kontrolować typ (bryłowy lub powierzchniowy), stopień (pierwszy lub drugi rząd) i rozmiar elementu skończonego. Siatka może być lokalnie zagęszczana na całym obiekcie, licu lub krawędzi, co pozwala zwiększyć dokładność przeprowadzanych obliczeń. Ponadto możliwe jest analizowanie konstrukcji z wykorzystaniem siatki mieszanej (bryłowo-powierzchniowej), gdzie dla części blaszanych system automatycznie wykrywa parametr grubości. Solid Edge Simulation oferuje użytkownikowi wiele typów obciążeń (min. siła, temperatura, ciężar własny, ciśnienie itp.), które mogą być odpowiednio definiowane w punkcie, na linii lub licu. Jeżeli chodzi o definicję utwierdzenia konstrukcji (więzów), to również istnieje wiele rozwiązań tego problemu. Użytkownik, w zależności od rodzaju zagadnienia, może stosować pełne utwierdzenie lub wprowadzać więzy przegubowe, obrotowe, cylindryczne czy też przesuwne w płaszczyźnie (stosowane również w analizie konstrukcji symetrycznych). Dużym ułatwieniem i przyspieszeniem obliczeń zespołów jest możliwość automatycznego wykrywania kontaktu (dostępny kontakt Sklejnony lub Liniowy). Dzięki wykorzystaniu jednego z najlepszych na świecie solwerów - NX Nastran ,wyniki obliczeń są bardzo precyzyjne, a czas przygotowania modelu i przeprowadzenia obliczeń skrócony został do minimum. Niezwykle ważnym elementem modułu Solid Edge Simulation jest integralne środowisko wyników symulacji. Użytkownik ma do dyspozycji cały szereg opcji dotyczących graficznej reprezentacji rezultatów badania. Poza typowymi funkcjami, jak wyświetlanie kolorowych map naprężeń/przemieszczeń, istnieje możliwość zestawienia modelu odkształconego z modelem nieodkształconym czy określenia najbardziej obciążonych miejsc w konstrukcji z podaniem największej wartości naprężenia i przemieszczenia. Łatwość analizy wyników w połączeniu z elastycznym wprowadzaniem modyfikacji w technologii synchronicznej pozwala błyskawicznie optymalizować projekt. Z kolei szeroki wachlarz możliwości dokumentowania wyników (raporty HTML, zdjęcia, animacje itd.) gwarantuje łatwy i efektywny sposób wymiany danych na temat projektu pomiędzy różnym działami przedsiębiorstwa. W sytuacji, gdy zagadnienie jest bardziej skomplikowane, użytkownik może wyeksportować badanie wraz z jego parametrami (min. utwierdzenia, obciążenia itd.) do systemu Femap - światowej klasy systemu do analiz MES zintegrowanego z Solid Edge ST w obrębie pakietu Velocity. Symulacja ruchu - Simply Motion Simply Motion (Symulacja Ruchu) to wysokowydajna aplikacja przeznaczona do tworzenia symulacji ruchu elementów zespołu zaprojektowanego w systemie Solid Edge. Narzędzie to wyposażone zostało w silnik dynamicznego ruchu 3D, który pozwala analizować problemy dużo bardziej skomplikowane niż prosta kinematyka. Wyniki symulacji mogą posłużyć nie tylko do stworzenia animacji, ale również do dynamicznego sprawdzenia kolizji wybranych elementów poruszającego się zespołu.  Analiza kolizji zespołu - wykrywanie najmniejszej odległości. Simply Motion, bazując na relacjach utworzonych w zespole, w sposób automatyczny dzieli części na ruchome i utwierdzone. Następnie definiuje odpowiednie połączenia stałe i ruchome, które, w zależności od typu, odbierają elementom określoną ilość stopni swobody. Możliwe są następujące typy połączeń: obrotowe, cylindryczne, sferyczne, przesuwne, płaskie, uniwersalne i stałe. Połączenia te mogą być również dodawane przez użytkownika ręcznie lub przy wykorzystaniu specjalnego kreatora. W są każdej z par kinematycznych określany jest: typ ruchu (swobodny, przemieszczenie, prędkość, przyspieszenie), wielkość przemieszczenia, prędkość początkowa oraz funkcja, według jakiej ma być wykonywany ruch (stała, krok, harmoniczna, krzywa sklejana, wyrażenie). Ponadto istnieje możliwość definiowania sprężyn liniowych i skrętowych o określonych parametrach. Jak wspomniano wcześniej, możliwa jest dynamiczna analiza kolizji poruszającego się zespołu, w której objętości kolidujące mogą być zapisywane do oddzielnych plików części. Ponadto Simply Motion pozwala na wykrywanie minimalnej odległości pomiędzy elementami oraz wykrywanie pierwszego kontaktu. Podczas symulacji można uwzględniać masę elementów, jak również przyspieszenie ziemskie. W ostatniej fazie analizy użytkownik określa parametry animacji (czas trwania, liczba klatek itp.), którą następnie może zapisać do plików *.AVI lub *.WRL. Projektowanie konstrukcji ramowych - Frame Design Frame Design jest specjalizowanym modułem przeznaczonym do szybkiego tworzenia nawet najbardziej skomplikowanych konstrukcji ramowych na podstawie wcześniej przygotowanych szkiców przestrzennych. Szkice sporządzane są na dwa sposoby: z wykorzystaniem odpowiednich płaszczyzn i polecenia szkic lub za pomocą dowolnie zorientowanych w przestrzeni segmentów. Elementy szkiców są łączone ze sobą i parametryzowane za pomocą relacji geometrycznych i wymiarów. Pomiędzy dwoma punktami charakterystycznymi możliwe jest również automatyczne wygenerowanie kilku ścieżek i wybór optymalnej. Stworzenie ramy polega na wskazaniu odpowiedniej ścieżki, zdefiniowaniu profilu i wyborze sposobu łączenia poszczególnych składników (obróbka naroży). Generowanie modeli odbywa się automatycznie, a każda zmiana kształtu czy wymiarów ścieżki wejściowej powoduje automatyczne zaktualizowanie konstrukcji i dopasowanie połączeń pomiędzy składnikami. Istnieje kilka wariantów połączeń profili, które definiuje się globalnie dla całej ramy lub lokalnie dla wybranych elementów po wygenerowaniu konstrukcji. Naroża konstrukcji ramowej mogą być łączone doczołowo (także z odsunięciem), skośnie, krzyżowo (przez rozciągnięcie) lub poprzez zaokrąglenie. Dodatkowo możliwe jest dopasowywanie profili w narożach poprzez automatyczne przycinanie jednego elementu zgodnie z kształtem elementu przylegającego. Można też wykonać ramę bez obróbki. Przy wyborze profilu użytkownik korzysta z szerokiej gamy elementów znormalizowanych (biblioteka Standard Parts) lub modeli stworzonych przez siebie w środowisku Part. Raz wygenerowana konstrukcja może być w dowolny sposób modyfikowana bez konieczności usuwania składników i powtórnego definiowania warunków wejściowych. Użytkownik może zmieniać parametry całej konstrukcji lub właściwości każdego składnika z osobna. Zmiany dotyczą zarówno elementów ścieżki, położenia i punktów kontrolnych profilu, rodzaju obróbki naroży jak i całkowitej zmiany profilu (nie we wszystkich systemach CAD 3D jest to możliwe). Użytkownik może również w prosty sposób zapisać ramę i jej komponenty w oddzielnych plikach (zespoły i pliki części) w celu ich dalszej modyfikacji. W przypadku tworzenia dokumentacji rysunkowej na podstawie konstrukcji ramowej, na liście części uwzględniana jest długość każdego ze składników osobno lub całkowita długość danego profilu wraz z uwzględnieniem naddatku na obróbkę (jednocześnie tabele zamówieniowe). Opisany moduł jest skutecznym i łatwym w obsłudze narzędziem dla użytkowników, którzy w krótkim czasie chcą zaprojektować skomplikowane konstrukcje ramowe. Projektowanie rurociągów - XpressRoute 
Jest to kolejne specjalizowane środowisko Solid Edge, służące do projektowania rurociągów oraz instalacji elektrycznych. Poszczególne rury, przewody, bądź wiązki przewodów prowadzone są pomiędzy wskazanymi punktami zespołu stworzonego wcześniej w Solid Edge (lub w innym systemie). Program sugeruje kilka możliwych ścieżek przebiegu rury lub przewodu; użytkownik może przy tym definiować określone ograniczenia lub wymagania: np. przebieg po najkrótszej ścieżce lub w określonej płaszczyźnie, rodzaj zakończeń. Raz utworzone ścieżki mogą być edytowane dynamicznie lub poprzez definiowanie wymiarów. Ważną zaletą omawianego modułu jest fakt powiązania ścieżki przewodu lub rurociągu z elementami, do których są one przyłączone. Dzięki temu np. po modyfikacji króćca przebieg rury dopasowuje się automatycznie do nowej geometrii zespołu. Istnieje oczywiście możliwość samodzielnego tworzenia ścieżek określających przebieg rur (przewodów oraz kabli), bez konieczności korzystania z jakichkolwiek istniejących elementów oraz ich punktów charakterystycznych. W takiej sytuacji ścieżkę definiuje się tworząc jej trójwymiarowy szkic. Obie z powyższych metod można wykorzystywać jednocześnie.
W połączeniu z wykorzystaniem biblioteki Piping Library (zawierającej tysiące elementów armatury) możemy tworzyć całe rurociągi, w których Solid Edge ST automatycznie wygeneruje odpowiednie odcinki rur wraz ze wszystkimi koniecznymi elementami (kolanka, trójniki, kołnierze itd.), według określonej przez użytkownika normy oraz sposobu łączenia armatury (połączenia spawane, gwintowane lub użycie kołnierzy). Po zakończeniu procesu projektowania użytkownik może stworzyć raport, zawierający na przykład sumaryczną długość rurociągu lub zestawienie przewodów poszczególnych komponentów. Ponadto program umożliwia automatyczne stworzenie tabeli gięcia dla poszczególnych odcinków rurociągu. Projektowanie instalacji elektrycznych - Harness Design Harness Design to specjalizowane środowisko umożliwiające efektywne prowadzenie pojedynczych przewodów, kabli oraz całych wiązek w zespołach Solid Edge ST. Ważną zaletą opisywanego srodowiska jest możliwość bezpośredniego wykorzystania danych o przewodach, pochodzących z aplikacji klasy eCAD (p.. VeSys, Mentor Graphics, Promis-e, LTX, Cimteam). Posiadając odpowiednie pliki, użytkownik Solid Edge ST definiuje jedynie części zawierające odpowiednie przyłącza zdefiniowane w tych plikach - układ przewodów generowany jest automatycznie. Oczywiście możliwe jest również projektowanie zespołów przewodów bez korzystania z przygotowanych uprzednio schematów. Ewentualne modyfikacje przebiegu ścieżek przewodów są łatwe dzięki swobodnej edycji punktów na krzywej i wykorzystaniu tzw. punktów BlueDot, łączących poszczególne krzywe (ścieżki przewodów) w odpowiednich miejscach. Istotnym elementem wieńczącym pracę w tym środowisku jest automatyczne generowanie raportów zawierających listę komponentów (wtyczki, gniazda itd.), długość przewodów, oraz listę poszczególnych przyłączy (tzw. Piny).  Projektowanie form wtryskowych - Mold Tooling 
Mold Tooling jest specjalizowanym środowiskiem, przeznaczonym dla projektantów form wtryskowych, w którym możliwa jest realizacja całości prac wykonywanych przy konstruowaniu formy. Wszystkie czynności są zautomatyzowane, co ogranicza wymaganą liczbę interakcji ze strony użytkownika do niezbędnego minimum. Kolejność czynności przy projektowaniu formy wtryskowej w środowisku Mold Tooling jest następująca:
Projektowanie elektrod - Electrode Design Jest to środowiko przeznaczone do projektowania narzędzi służących do elektrodrążenia. Stanowi uzupełnienie specjalizowanego środowiska do projektowania form wtryskowych - Mold Tooling, może też być wykorzystywane jako samodzielna funkcja, niezwiązana z modułem Mold Tooling. Rola użytkownika sprowadza się tu do wskazania elementów, które mają być wykonane za pomocaą elektrodrążenia i podania parametrów operacji (np. wartości szczelin iskrownika dla poszczególnych etapów wykonania).  Parametryzacja modeli importowanych - Feature Recognizer Feature Recognizer jest specjalistycznym narzędziem służącym do parametryzacji modeli importowanych z innych systemów. Solid Edge, dzięki wbudowanym translatorom, umożliwia wczytanie modeli stworzonych w innych programach bezpośrednio (np. pliki ProEngineer, SolidWorks czy CATIA) lub za pośrednictwem formatów uniwersalnych (np. *.IGES, *.STEP, Parasolid). Elementy te po wczytaniu ich do środowisk tradycyjnych nie zawierają jednak historii tworzenia, co utrudnia ich edycję. Włączenie narzędzia Feature Recognizer podczas importu pliku, powoduje przejście do środowiska odtwarzania historii tworzenia modelu i pojawienie się specjalnego paska narzędzi do rozpoznawania operacji. Proces rozpoznawania poszczególnych operacji może odbywać się w sposób automatyczny (bez ingerencji użytkownika), manualny lub lokalny. Wybór opcji pierwszej powoduje automatyczną identyfikację operacji i umieszczenie ich na drzewie historii tworzenia modelu. Zaletą tego rozwiązania jest krótki czas parametryzacji wadą natomiast jest to, że pozbawia ono użytkownika możliwości decydowania, jaka operacja ma być przyporządkowana danemu elementowi modelu. Rozwiązaniem tego problemu jest manualne rozpoznawanie operacji, poprzez wybieranie kolejno ikon odpowiadających danej operacji i wskazywanie odpowiednich elementów na bryle. Użytkownik zyskuje wówczas pełną kontrolę nad kolejnością operacji pojawiających się na drzewie historii i może decydować, (np.: w przypadku walca) czy ma on zostać zakwalifikowany jako wyciągnięcie proste, czy jako obrotowe. Trzecim sposobem identyfikacji operacji jest tzw. lokalne rozpoznawanie, które odbywa się w sposób półautomatyczny. Po ustawieniu odpowiednich opcji i wybraniu pojedynczego lica, system zaznacza lica zależne od wskazanego, dzięki czemu rozpoznawanych jest kilka operacji jednocześnie. Ponadto, w przypadku metod automatycznego lub lokalnego rozpoznawania, możliwe jest określanie, jakie operacje mają być rozpoznawane, a jakie mają być pomijane. Dzięki zastosowaniu Feature Recognizer możliwe jest modyfikowanie nie tylko wymiarów i pierwotnego kształtu modeli stworzonych w odrębnych systemach, ale również dalsza ich parametryzacja z wykorzystaniem relacji geometrycznych oraz tabeli zmiennych. W związku z pojawieniem się technologii synchronicznej opisywane narzędzie odchodzi w sposób naturalny na dalszy plan. Technologia synchroniczna bowiem daje możliwość bezpośredniej edycji modelu importowanego bez wykorzystania drzewa operacji. Tworzenie stron internetowych - Web Publisher Web Publisher jest to dodatkowy moduł przeznaczony do tworzenia stron internetowych zawierających przestrzenne modele bezpośrednio z poziomu Solid Edge ST. Wbudowany kreator pozwala w kilku prostych krokach utworzyć stronę WWW bez konieczności posługiwania się językiem programowania HTML i wykorzystania zewnętrznych aplikacji. Układ strony generowany jest automatycznie, zgodnie z jednym z predefiniowanych szablonów. Kompletna strona zawiera okno główne modelu 3D, tabelę zawartości, przeglądarkę, okno właściwości oraz nagłówek. Dzięki tabeli zawartości użytkownik może wyświetlić drzewo składników modelu, wygenerować listę części zespołu oraz wyszukiwać wspomniane części według założonych kryteriów. Dodatkowo ma możliwość ustawienia opcji odnoszących się do struktury generowanej listy części oraz okna właściwości. Strona zawiera wszystkie informacje dotyczące każdego elementu, między innymi: autor, nazwa, data utworzenia itp. Zintegrowana przeglądarka strony zawiera szereg przycisków, umożliwiających nawigację wyświetlanego w oknie głównym modelu 3D. Klikając odpowiedni przycisk, użytkownik modyfikuje położenie wskazanego elementu, ukrywa wybrane komponenty, tworzy dowolnie zorientowane dynamiczne przekroje oraz powiększa i obraca model. Może także wpływać na sposób wyświetlania obiektów (cieniowanie, przeźroczystość itd. ) Utworzona strona internetowa może zostać opublikowana na kilka sposobów. Można ją bezpośrednio zapisać na dysku komputera lub serwera albo utworzyć samorozpakowujące się archiwum i wysłać pocztą elektroniczną. Dodatkowo istnieje możliwość zakodowania załącznika (nie zostanie zablokowany przez firewall) i dołączenia do niego przeglądarki internetowej IPA WebView. Strona WWW stworzona za pomocą Web Publisher jest bardzo bezpiecznym narzędziem do wymiany danych, ponieważ jej użytkownik nie ma możliwości pozyskiwania geometrii prezentowanych modeli. Oznacza to, że w żaden sposób nie może przenosić tych danych do systemów CAD, modyfikować geometrii, ani tworzyć na jej podstawie dokumentacji rysunkowej. Wszystkie wyżej opisane cechy sprawiają, że Web Publisher jest doskonałym narzędziem służącym do łatwego, ale zarazem bezpiecznego rozpowszechniania informacji o projekcie. Zarządzanie dokumentacją - Solid Edge ST Insight 
Podczas pracy z systemami CAD powstaje duża liczba plików zawierających dane. Są to zarówno pliki modeli, zespołów czy rysunków, jak i zawierające dodatkowe informacje (opisy, obliczenia itd.). Pojawia się zatem problem zarządzania tymi dokumentami. Zagadnienie to jest szczególnie ważne w dużych przedsiębiorstwach, gdzie wprowadzany jest system ISO 9000, gdyż wymaga on udokumentowania pełnego obiegu danych. Niemniej istotne jest zarządzanie dokumentami przy pracy grupowej.
Solid Edge ST zawiera wbudowany system zarządzania dokumentacją (PDM) o nazwie Solid Edge Insight. Jego najważniejsze cechy i możliwości to:
|
|||||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| © GM System Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone. |
||||||||||||||||
